دستور زبان فارسی (اضافه)
دستور زبان فارسی (اضافه)
دسته: زبان ادبیات فارسی
اضافه آن است که اسمی را با کسره اضافه به اسم دیگری نسبت بدهیم. در این بخش قصد داریم شما را با انواع اضافه آشنا کنیم.
۲- گاهی فقط کسره اضافه حذف می شود و به آن فک اضافه می گویند. (پدرزن (پدر زن))
اقسام اضافه:
۱-اضافه تخصیصی
۲- اضافه ملکی:
۳- اضافه تشبیهی: بین آن دو رابطه شباهت است. (لب ِ لعل (لب ِ مانند لعل)، داﯾﮥ ابر (ابری که مانند دایه است))
۴- اضافه استعاری: آن است که مضاف در معنی غیر حقیقی خود استعمال شده باشد. (چنگال ِ مرگ ( مرگ مانند حیوانی با چنگال خویش آدمیان را می رباید)
۵- اضافه توضیحی:
۶- اضافه بیانی:
مثال: چشم نرگس
۱- چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد. (استعاری)
۲- دختری زیباست، چشم نرگس او را کسی ندارد.(تشبیهی)
۳- چشم نرگس درد می کند. (تخصیصی)
۸- اضافه بنوت (فرزندی):
تذکر: نوع اضافه گاهی مربوط به مفهوم واژگان و قصد گوینده است. پس گاهی یک اضافه چند حالت دارد.
۷-اضافه اقترانی
.:: زیر نظر جناب آقای خلیلی دبیر محترم ادبیات فارسی ::.