ادبیات

الهی، دانایی ده که از راه نیفتیم، بینایی ده تا در چاه نیفتیم.

با نگاه های کنجکاوانه و تشنه به درس بزرگ طبیعت می نگریستم. گوش می دادم ، چشم می دادم، دل می دادم و روحم چنان غرق فهمیدن بود که از هیجان می لرزید. احساس می کردم هم اکنون چشمه های معرفت از درون سرباز خواهند کرد و آب های زلال و سرد و گوارای فهم و دانایی در من خواهد جوشید.

تا می توانیم، بیاموزیم. این همه کتاب خوب و مطالب آموختنی ما را به سوی خود می خوانند. کتاب پر رمز و راز آفرینش و شگفتی هایطبیعت، سرشار از درس ها و اندرزهاست. اگر نیروی جوانی و شادابی و چالاکی این دوره را با تأمّل، تفکّر و بصیرت همراه کنیم ، به شکوفایی خواهیم رسید.

عمر حقیقی را ، شناسنامه ما تعیین نمی کند. زیستن و زندگی زیبا ، تنها همان فرصت هایی است که با رفتارهای زیبا و کارهای بزرگ می گذرد.

در اوّلین ساعات حضورش در قم به حرم حضرت معصومه (س) پناه برد. سر بر ضریح آن حضرت گذاشت و آرام اشک ریخت. از خداوند خواست به او در راهی که انتخاب کرده است اخلاص و همّت بلند عطا کند و به قلب نگران مادر نیز آرامش و نشاط بخشد و بیماری و کسالت او را شفا دهد.